Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Hommage aan Panamarenko

Posted on 0

Lang zal hij zweven!

Je komt hier goed weg.
Nog net op tijd die vlucht geboekt
door een of andere nevel
richting grote beer of zoiets.

Het moet begin jaren negentig van de vorige eeuw geweest zijn. Ik was toen een jonge copywriter in een Antwerps reclamebureau. Voor een campagne voor een technologiebedrijf lieten we ons inspireren door het werk van Panamarenko. Ik schafte mij een catalogus aan en begon erin te lezen. Het werd laat die avond. Ik bekeek de werken en werd geprikkeld door de titels. Er ging een nieuwe wereld voor mij open. Het was een soort Jongens en Wetenschap-boek, maar spannender. Ideeën borrelden op in mijn hoofd. Niet voor reclamecampagnes, maar voor gedichten. Ik moest ’s nachts opstaan om ze uit te schrijven. Een van die eerste gedichten klonk zo:

Op het puntje van je stoel gaan zitten
zeggen dat de mens zijn vleugels strekt
en vliegt als hij de trilling in zijn leden

voelt is kunst.

Het was voor het eerst in mijn leven dat ik een echte poëzie-ader had aangeboord. Dankzij Panamarenko. Een paar jaar later verscheen mijn debuutbundel Berichten van de Pan American Airlines & Co bij uitgeverij Manteau. Die bundel is niet meer of minder dan een hommage aan de kinderlijke fantasie van de Antwerpse kunstenaar. Op 14 december 2019 is hij overleden. Een van de gevoeligste en meest fantasierijke mensen ter wereld vrolijkt nu een ander heelal op. Maar zijn werk blijft. Zijn vliegtuigen en duikboten, zijn magnetische schoenen en luchtschepen blijven een glimlach om onze lippen toveren.

Mijn bundel, uit 1996, is nu enkel nog tweedehands verkrijgbaar. Wil je graag een paar Panamarenko-gedichten lezen, klik dan Panamarenko.

 

 

Nog geen reacties.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *