Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

En toch komt de lente…

Posted on

Waar is de tijd dat we onze kinderen en kleinkinderen knuffelden en onze gedichten schreven in koffiebars? Waar is de tijd dat we met onze vrienden reisplannen maakten in bruine kroegen? Waar is de tijd dat ik de trein nam om mijn moeder te bezoeken en een reling of een stoel aanraakte zonder aan ontsmettende handgel te denken? Waar is de tijd dat iemand voor mij in de tram zat te hoesten en ik gewoon ‘gezondheid’ zei en lachte. Wat lijkt dat ineens  lang geleden…

En toch is het vandaag lente en blijven we dromen van een wereld die mooier, beter en anders is. Zachter ook. Misschien komt die wereld door al onze dromen echt wel dichterbij?

Appelboom

Stel : de appelboom bloeit en de wind
verstrooit duizend witte blaadjes
in de omliggende tuinen en overal

waar ze de grond raken beginnen
appelbomen te bloeien en de wind
waait en verstrooit de witte blaadjes

onophoudend tot – een Hongaarse
rapsodie gelijk – de wereld althans
vanuit een baan om de aarde gezien

een witte, bloeiende appelboom gelijkt
Stel : de appelboom bloeit en de wind

uit: Peter Theunynck,