Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Nieuws

Bonus voor een bankier?

Een bonus

voor de verpleegster van Zonnestraal
die nooit bewolkt bij het verpamperen
voor de bankier die het spaartegoed

tegen de kwaakspraak der markten
in vastrentende waarden parkeerde
voor de pastoor op het puin

van zijn god op dagelijks ziekenbezoek
met de euvele moed van de wanhoop
voor het meisje zonder lichaam

de hele wereld woont in haar hoofd
voor de gedetineerde in het werkatelier
koppig schavend aan zijn geschonden gelaat

tot de spiegel de schrijnwerker ziet
voor de ex-reclamegoeroe per tram
scheurend door Deurne,

Op zoek naar een nieuwjaarsgedicht?

Posted on 0

foto Sara Theunynck

 

Ook een dichter moet al eens aan sociaal dienstbetoon doen.

Bent u nog op zoek naar passende nieuwjaarsverzen met een happy ending?
Dan kunt u dit gedicht misschien in overweging nemen?

 

 

MOOI ZO!

soms krijg je roomijs van de lucht
of chocoladesoezen van de zon
soms smaakt de schaduw beter
dan wat de koelemmer bevat

soms dans je onder de versiersels
van je eigen holala, helemaal van
elastiek, soms glijdt de eurostar
van je gedachten door je vingers

naar het blad,

Een praatje bij een plaatje?

Posted on 1

Over de uitdaging die ‘beeldgedicht’ heet…

Al meer dan 10 jaar maak ik een gedicht bij een foto van Kristof Ghyselinck. Dat geheel wordt dan onze gezamenlijke nieuwjaarskaart.

Ik wil dat er een band is tussen woord en beeld, zodat ze elkaar versterken. Het beeld geeft extra betekenis aan het gedicht en omgekeerd. Het grote gevaar van zo’n opdracht is dat je als dichter gaat vertellen wat de lezer/kijker zelf kan zien. Dat is een val waarin je niet mag trappen.

Hoe tracht ik dat te vermijden? Ik laat zo’n foto altijd een nachtje bezinken.

De incubatietijd van een gedicht

Posted on 1

Een dag, een maand, een jaar misschien, of een leven?

Er zijn dichters die met Moleskines vol gedichten van hun reizen thuiskomen.

Mijn oogst is meestal karig. Ik noteer hooguit een paar woorden, hier en daar een vluchtige krabbel. Toch worden er veel indrukken op mijn harde schijf opgeslagen.

Na maanden borrelt dat materiaal plots met een enorme intensiteit naar de oppervlakte. Misschien heeft het iets met heimwee te maken dat te groot wordt, met verlangen naar momenten die helaas voorbij zijn. A la recherhe du temps perdu.

In april verbleef ik een paar dagen in Istanboel.

Mag een gedicht over iets gaan?

Natuurlijk mag een gedicht over iets gaan. Het kan uit woede, uit hartstocht, uit liefde, uit teleurstelling geschreven worden.

In “Naar een nieuw zeeland” publiceerde ik een aantal gedichten waarin een grote bezorgdheid over de toekomst van de aarde wordt uitgedrukt. Ik denk bv. aan ‘Vroeger was een bos’, ‘Niet zonder reden daalden bomen uit de hemel neer’, ‘Aarde’ of ‘Blauwe planeet’. Misschien zetten ze mensen aan het denken? Misschien kan ontroering een snaar raken, iets in beweging brengen?

Oordeelt u zelf maar. Dit is ‘Blauwe planeet’.

BLAUWE PLANEET

Dit is je huis.

Wanneer mag je boos worden?

Posted on 4

De linden aan de De Keyserlei zijn maar een druppel.
Maar hij doet de emmer wel overlopen…

Beste Karel Verhoeven,

In uw stuk “Het is maar kaphout” in De Standaard van vrijdag 18 november haalt u stevig uit naar de “boombeschermers”. U verwijt hen dat ze een “veilig protest” voeren, want niemand kan toch tegen boombescherming zijn. U maakt zich vrolijk om hun protest dat u “zo gezellig” noemt. Bovendien vindt u hun actie voor de bomen aan de De Keyserlei sentimenteel. U pleit voor meer nuchterheid en meer dosering.

Karel van de Woestijne komt tot leven

Op donderdag 17 november 2011 stel ik u graag voor aan Karel van de Woestijne
Een van de boeiendste Vlaamse dichters ooit. Een gekweld mens met veel gevoel voor humor. Een bedrogen echtgenoot in een stabiel huwelijk. Een wereldvreemde dichter
met gevoel voor carrièreplanning. Een getalenteerd journalist en een lui ambtenaar.
Een professor zonder diploma’s. Een flamingant die thuis Frans sprak…

Waar?  De Ruiterhal, Gemeentepark 10 Brasschaat
Wanneer? Donderdag 17 november, om 20u30 (deuren 20u)

zie ook: http://www.brasschaat.be/vrijetijd.aspx?SGREF=36207&CREF=51672

Soms ontstaat het uit verontwaardiging…

Posted on 0

Red de linden van de De Keyserlei

Er zijn nog zekerheden in dit land. Bomen blijven overal “bij bosjes” sneuvelen. Er is altijd wel een goede reden voor: economisch, esthetisch, praktisch… Het resultaat is echter dat er in Vlaanderen nog steeds veel meer bomen gekapt dan aangeplant worden. En de nieuw aangeplante bomen zijn al te vaak een soort excuustruzen: schriele designboompjes die nauwelijks het statuut van plastic boom ontgroeien. Wordt dat ook het lot van de linden aan de De Keyserlei in Antwerpen?

Bosbezetters
Onlangs werd de tiende verjaardag van de bezetting van het Brugse Lappersfortbos gevierd.

zo ontstaat een gedicht

Je moeder wordt 80. Daar moet een gedicht van komen. Voor op een kaartje. Het mes op de keel. Een writers’ block en dan ineens, een vonk inspiratie. Bakken als metafoor voor een leven

Ovenvers:

Millefeuilles voor moe

Elk begin bakt zich eenvoudig
Met boter, bloem en water.
Deeg verkruimelt tussen vingers.
Weten dat het goed komt.

Dan wil het rijzen. Dat is hardleers.
Jong leven dat er is en plots niet meer.
Opnieuw beginnen en opnieuw
Tot er iets overblijft. Ademt uit zichzelf.

Soezen wil je.

Voetkrabbers

Pas een nieuw gedicht geschreven voor de Gazet van Zurenborg. Over ‘voetschrabbers’ dan nog wel. Die spullen zorgden er in het moddertijdperk voor dat je met propere voeten kon binnenkomen.

Hier komt het:

VOETKRABBERS

Gewaden ruisen. Hoge hoeden drijven voorbij.
Paarden slaan vlammen tot hoog in de lucht.

Architecten stelen constant met hun ogen. Plaatsen
hun gevels als waren het lopers of torens.

Beeldhouwers horen de honden al blaffen,
de uilen al roepen in het hart van hun stenen.

In tuinen en huizen schieten lelies en rozen alom.