Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Nieuws

Zorro zijn…

Hoe een naam plots een tijdperk oproept…

 

ZORROPAK     Het verlangen naar het Zorropak uit de Nopri
neemt proporties aan. Wat zou hij daarmee? vraagt de moeder.
We zijn toch tegen wapens, blaast de vader. Zo heeft het in een winkel nog niet vaak gemokt. Sandaaltjes worden in de tegelvloer geplant.
Ze weten van geen wijken. Zorro of totale oorlog. Een hand omklemt

het lemmer van de plasticsabel. Het besluit om nooit meer los te laten is genomen.

Jennifer Egan & Magritte

Posted on 0

De wolken van Magritte bij Jennifer Egan

“At a lunch in MoMA’s sculpture garden, Jules was a man reborn: jazzed, juiced, riffing his thoughts on the newly renovated museum. He’d gone straight to the gift shop and bought a datebook and pen (both covered with Magritte clouds) to record his appointment with Bosco at ten the next morning.”

Jennifer Egan, A Visit from the Goon Squad, London 2011, p. 138

Willen we een balkonscène doen voor Valentijn?

Posted on 0

© Jörg Pyl

Een Valentijnsgedicht?

But, soft! what light through yonder window breaks?
It is the east, and Juliet is the sun.  

W. Shakespeare, Romeo & Juliet, Act 2, Scene 2

Onder een balkon? Waarom niet.
Hier in de buurt barst het van de balkons. Grote, kleine, ronde, spitse, vrolijke, trieste, romantische, prozaïsche… Stel dat in de nacht van 14 februari onder elk van die balkons een Romeo zijn liefdeslied  fluistert, prevelt, schreeuwt of zingt naar zijn Juliet. Dat zou pas een Valentijnsgeschenk zijn.

Hoe moet het verder met de it-girls?

Posted on 0

© Sara Theunynck

IT-GIRL

Sleep de it-girl voor de eilandraad.
Laat haar luisterrijk leven
verrimpelen van te veel

jacuzzi’s met minigolfslag. Ledig
haar opvullippen. Verlos
haar PIP-implantaten.

Gun haar een laatste doorn-
roosceremonie. Zeg dan
de boekskes op. Ontvriend

haar. Blokkeer haar blogs.
Deleten uit die digibox.
Vier de verrijzenis

van de Vleesenbloedvrouw.
Ze is hier en nu. Ze praat.
Ze is tastbaar, houdbaar

tot ver na vervaldatum.

Bonus voor een bankier?

Een bonus

voor de verpleegster van Zonnestraal
die nooit bewolkt bij het verpamperen
voor de bankier die het spaartegoed

tegen de kwaakspraak der markten
in vastrentende waarden parkeerde
voor de pastoor op het puin

van zijn god op dagelijks ziekenbezoek
met de euvele moed van de wanhoop
voor het meisje zonder lichaam

de hele wereld woont in haar hoofd
voor de gedetineerde in het werkatelier
koppig schavend aan zijn geschonden gelaat

tot de spiegel de schrijnwerker ziet
voor de ex-reclamegoeroe per tram
scheurend door Deurne,

Op zoek naar een nieuwjaarsgedicht?

Posted on 0

foto Sara Theunynck

 

Ook een dichter moet al eens aan sociaal dienstbetoon doen.

Bent u nog op zoek naar passende nieuwjaarsverzen met een happy ending?
Dan kunt u dit gedicht misschien in overweging nemen?

 

 

MOOI ZO!

soms krijg je roomijs van de lucht
of chocoladesoezen van de zon
soms smaakt de schaduw beter
dan wat de koelemmer bevat

soms dans je onder de versiersels
van je eigen holala, helemaal van
elastiek, soms glijdt de eurostar
van je gedachten door je vingers

naar het blad,

Een praatje bij een plaatje?

Posted on 1

Over de uitdaging die ‘beeldgedicht’ heet…

Al meer dan 10 jaar maak ik een gedicht bij een foto van Kristof Ghyselinck. Dat geheel wordt dan onze gezamenlijke nieuwjaarskaart.

Ik wil dat er een band is tussen woord en beeld, zodat ze elkaar versterken. Het beeld geeft extra betekenis aan het gedicht en omgekeerd. Het grote gevaar van zo’n opdracht is dat je als dichter gaat vertellen wat de lezer/kijker zelf kan zien. Dat is een val waarin je niet mag trappen.

Hoe tracht ik dat te vermijden? Ik laat zo’n foto altijd een nachtje bezinken.

De incubatietijd van een gedicht

Posted on 1

Een dag, een maand, een jaar misschien, of een leven?

Er zijn dichters die met Moleskines vol gedichten van hun reizen thuiskomen.

Mijn oogst is meestal karig. Ik noteer hooguit een paar woorden, hier en daar een vluchtige krabbel. Toch worden er veel indrukken op mijn harde schijf opgeslagen.

Na maanden borrelt dat materiaal plots met een enorme intensiteit naar de oppervlakte. Misschien heeft het iets met heimwee te maken dat te groot wordt, met verlangen naar momenten die helaas voorbij zijn. A la recherhe du temps perdu.

In april verbleef ik een paar dagen in Istanboel.

Mag een gedicht over iets gaan?

Natuurlijk mag een gedicht over iets gaan. Het kan uit woede, uit hartstocht, uit liefde, uit teleurstelling geschreven worden.

In “Naar een nieuw zeeland” publiceerde ik een aantal gedichten waarin een grote bezorgdheid over de toekomst van de aarde wordt uitgedrukt. Ik denk bv. aan ‘Vroeger was een bos’, ‘Niet zonder reden daalden bomen uit de hemel neer’, ‘Aarde’ of ‘Blauwe planeet’. Misschien zetten ze mensen aan het denken? Misschien kan ontroering een snaar raken, iets in beweging brengen?

Oordeelt u zelf maar. Dit is ‘Blauwe planeet’.

BLAUWE PLANEET

Dit is je huis.

Wanneer mag je boos worden?

Posted on 4

De linden aan de De Keyserlei zijn maar een druppel.
Maar hij doet de emmer wel overlopen…

Beste Karel Verhoeven,

In uw stuk “Het is maar kaphout” in De Standaard van vrijdag 18 november haalt u stevig uit naar de “boombeschermers”. U verwijt hen dat ze een “veilig protest” voeren, want niemand kan toch tegen boombescherming zijn. U maakt zich vrolijk om hun protest dat u “zo gezellig” noemt. Bovendien vindt u hun actie voor de bomen aan de De Keyserlei sentimenteel. U pleit voor meer nuchterheid en meer dosering.