Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

A thousand kisses deep (poem) – Duizend kussen diep

Duizend kussen diep

Al is de weg oneindig lang
Al gaat het steil bergop
Al is de maan ondergegaan
En duistert het volop
Al zijn wij onze richting kwijt
We verliezen elkaar niet
Dat zei je me toch in die tijd
Zo’n duizend kussen diep

Ik hield van hoe je openkwam
Als een lelie in de zon
Ik ben een arme sneeuwman
Die in ijs en regen stond
Beminde met vervrozen hart
En een tweedehandsfysiek
Met alles wat ik in mij had
Zo’n duizend kussen diep

Ik weet: je sprak de waarheid niet
Ik weet: ik ben bedrogen
Je leerde het op vaders knie
Onder je moeders ogen
Moest jij je echt een weg
Banen tussen uitgebrande jeeps
De kern van ons bestaan lag toch
Zo’n duizend kussen diep

Ik moet het doen,
Ja voor de poen
De wet van boogie street
Ik ben die business meer dan beu
Maar vluchten kan ik niet
M’n beeld van je brengt me tot rust
Ik heb mij in jou verdiept
Alleen heb ik je nooit gekust
Zo’n duizend kussen diep

Al ben je stinkend rijk en sterk
Of zwak op elk gebied
Al maken nachtegalen werk
van je eenvoudig lied
Al is het vijf voor zeven
Of tijdloos en uniek
Alles gaf je voor een leven
Zo’n duizend kussen diep

De paarden rap, de meisjes knap:
Hoe mooi het eruit ziet
Eerst gaat het goed, dan volgt de klap
Je winst gaat snel teniet.
Je was een kroonjuweel
Tot het geluk je plots verliet
Je leeft je leven virtueel
Zo’n duizend kussen diep

Ik hoor de stemmen in de wijn
Van volk dat je soms ziet
De band speelt ‘Darling Clementine’
Maar wijken doen we niet
Geen sprong meer in het ijle, nooit
Nooit meer zinloos verdriet
We zoeken wat we proefden ooit
Zo’n duizend kussen diep

© vertaling: Peter Theunynck

Nog geen reacties.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *