Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

‘Ballade van de afwezige merrie’ van Leonard Cohen in het Nederlands vertaald

Posted on 1

61c6521ad0173d6f7d9e149c969717c3-640x640x1Met The Ballad of the Absent Mare schreef Leonard Cohen een van de mooiste liefdesliedjes aller tijden. Het gaat over de clash tussen de behoefte aan vrijheid en het intense verlangen om samen te zijn. Iedereen die een lief heeft of een relatie wil beginnen, zou het liedje van buiten moeten leren of er tenminste eens diep over moeten hebben nagedacht. In de tekst staan de onvergetelijke regels “She longs to be lost / He longs for the same”.

Johan-Lou Verwimp wil het nummer in een van zijn voorstellingen brengen in het Nederlands. Ik vond het een enorme uitdaging om de tekst te vertalen. O zo moeilijk, maar o zo leuk. U krijgt hier work in progress te zien. Wellicht schaaf ik er de komende weken, maanden en jaren nog aan.


Ballade van de afwezige merrie                     

Sla een kruis voor de cowboy
Zijn merrie liep weg
Hij wil haar gaan zoeken
Zijn lief, zijn beleg
Maar het water staat hoog
En de straten staan blank
En de bruggen verzakken
En de mensen zijn bang

Hoe haar te bereiken
Waar kan ze toch zijn
Hij staat daar te kijken
Als een koe naar een trein
En de krekels breken
Zijn hart met hun zang
En de dag verkruimelt
En de nacht duurt te lang

Was het een droom
Dat het zijn merrie was
Die de varens vertrapte
En het groenende gras
Die liep door de modder
Op hakken van goud
Aan haar voeten genageld
Door haar liefste, haar god

Hoewel ze in feite niet
Ver weg kan zijn
Zoekt hij haar vergeefs
Waar zou ze toch zijn?
Hij kan haar niet vinden
Hij ziet haar niet staan
Alleen met zijn schuld
En haar boete begaan

Bij hem thuis in een boom
Op de hoogste tak
Kweelt een merel plots
Op zijn dooie gemak
O, de zon is warm
En de wind rijdt hier
Op ruggen van wilgen
Langsheen de rivier

O de wereld is zoet
O de wereld is wijd
En zij is daar waar
Het licht in het duister verdwijnt
En ze dampt van de hitte
Zo enorm, zo beducht
En ze trapt op de maan
Als ze klauwt in de lucht

En ze eet uit zijn hand
Maar echt tam wordt ze nooit
Ze wil zich verliezen
En hij wil dat ook
Ze wil alles ontvluchten
Langs de eerste bergpas
En zich vermeien
In het hemelse gras

Ze zoekt naar een leven
In een hogere staat
Waar boven of onder
Niet langer bestaat
Het is tijd voor het zadel
En ook voor sporen
Gaat zij door het vuur
En weet hij te scoren

Dan bindt hij zich vast
Aan zijn hollende paard
En zij is verbonden
Met de ruiter op haar
En er is geen ruimte
Alleen open en dicht
En er is geen tijd
Alleen donker en licht

En hij buigt zich voorover
En fluistert haar toe
Waar jij ook gaat,
Daar ga ik naartoe
Ze voelen zich een
In het wiegende koren
De zweep is niet nodig
En ook niet de sporen

De gesp van hun eenheid
Wie snoert die ’s nachts dicht
En wie maakt die weer open
Bij het ochtendlicht
De een zegt de ruiter
De ander het paard
Of dat liefde als rook is
Zo ongenaakbaar

Maar mijn liefste zegt
“Leonard, ach kom, laat het gaan
Dat oude silhouet
In het licht van de maan”
Dus tokkel ik maar wat
Want ze blijven niet staan
Ze verdwijnen als rook
En mijn lied is gedaan

© L. Cohen
© Nederlandse vertaling: P. Theunynck

1 Response
  • Ingske
    september 24, 2016

    Als 2 sublieme dichters elkaar ontmoeten krijg je dit !

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *