Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Voorlaatste stadsgedicht

Posted on 1

Brugge in de winter

Wordt het een winter zonder sneeuw? Of komt hij toch nog onverwacht neerdwarrelen. Aan het einde van de maand of in de sprokkelmaand februari misschien. Onder een dik pak sneeuw is Brugge een verrukkelijk spektakel. Veel beter dan Disneyland Parijs. Het filigraan van rijm en sneeuw in de bomen steekt het Brugse kantwerk naar de kroon. Bezoekers van de besneeuwde stad worden in een soort middeleeuwse stilte gekatapulteerd. Jammer alleen dat geen leger van sneeuwmannen kan voorkomen dat mythische plekken als het Chartreusegebied, eeuwenlang onderdeel van de groene rand rond Brugge, straks moeten wijken voor nog meer verstikkend verkeer en nog meer beton en kantoren.

© Jannah Din

© Jannah Din

BRUGGE IN DE WINTER

Zwanen zijn ijsschotsen, gestold in oliedik water.
Vervroren vissers de bomen. Ze staan zo gebogen,
ze gooien geen lijnen meer uit, zien geen dobber
meer drijven. Zelfs de luidste vissen zwijgen zich dood.

In gevlakgomde straten klinkt elke stem luider,
omdat geen motor meer maalt, geen hoeven meer
kletteren over de klinkers. Mensen eggen trottoir
na trottoir. Ze hebben het even weer voor het zeggen.

De stad wordt gevuld met verdwenen geluid: echo’s
van stappen, suizende sleeën, voldragen cantates.
Er dwarrelt een alt uit de hemel. Een sopraan smelt
als sneeuw voor de zon in een koor van violen.

Aan de rand van de stad slaapt in haar bruidsjurk
van kant de Chartreuse. Na de dooi zal hij komen,
haar lief. Een strop van metaal legt hij strak
om haar hals, in beton zal hij gieten haar ziel.

1 Response

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *