Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.
1 Response
  • Frederik Lucien De Laere
    juni 17, 2013

    Moet poëzie gered worden? Het hangt ervan af wat je onder redding verstaat: een betere verkoop van dichtbundels, meer en betere recensies, het bereiken van een ruimer publiek, meer media-aandacht voor dichters, …?
    Er zijn de laatste decennia heel wat inspanningen gedaan om de poëzie, de ‘fine fleur’ van de literatuur (dixit mijn boekhandelaar), meer onder de aandacht te brengen (door allerlei manifestaties, festivals, poëzie in het straatbeeld, samenwerkingsverbanden met andere kunstdisciplines, enz…).
    Dit heeft gezorgd voor verhoogde aandacht voor het genre, dat is duidelijk, en maar goed ook.
    Toch is de realiteit dat de meeste mensen niets hebben met poëzie. Er wordt wel eens naar gedichten gegrepen bij cruciale levensgebeurtenissen, maar meestal blijft het dan bij cliché verzen of rijmelarijen. Het internet barst van gedichten en rijmpjes, maar de echte poëzie vind je toch vooral in dichtbundels.
    De echte poëzie wordt maar door weinigen geapprecieerd. Maar is dit een probleem? Is het een probleem dat het iets voor de liefhebbers is? Zoals bepaalde genres in de muziek (blues, country, folk, hedendaags klassiek, punk, ambient…) ook maar bepaalde groepen mensen aanspreken. Die genres kunnen wel rekenen op een klein maar trouw publiek. We zien tegenwoordig een revival van de vinyl. Misschien kunnen we hier wel een link leggen naar dichtbundels, kleinoden die gekocht, begeerd en gekoesterd worden door een trouwe schare fans.
    Mag poëzie elitair zijn? Dit is dezelfde vraag of kunst überhaupt gedemocratiseerd moet worden. Poëzie mag aandacht krijgen (zeker wanneer het goede poëzie is), maar moet ook niet door de strot geramd worden. Ik krijg iets van poëzie die opgedrongen wordt, door dichters die in stations en op treinen gaan voordragen bijvoorbeeld. Dat is een Formule 1 niet waardig. Misschien is het wel goed dat de poëzie die ertoe doet in een niche blijft. Poëzie in huiskamers of in tuinen, wat mij betreft is het iets wat werkt. Bundels in beperkte oplage, waarom niet? Schoonheid kan iets zijn waar men naar moet op zoek gaan. Iets kan mooier zijn wanneer het een ontdekking is. Vandaar het begrip meerwaardezoeker. En wie zoekt, die vindt. De redding is nabij.

    Frederik Lucien De Laere

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *