Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

zo ontstaat een gedicht

Je moeder wordt 80. Daar moet een gedicht van komen. Voor op een kaartje. Het mes op de keel. Een writers’ block en dan ineens, een vonk inspiratie. Bakken als metafoor voor een leven

Ovenvers:

Millefeuilles voor moe

Elk begin bakt zich eenvoudig
Met boter, bloem en water.
Deeg verkruimelt tussen vingers.
Weten dat het goed komt.

Dan wil het rijzen. Dat is hardleers.
Jong leven dat er is en plots niet meer.
Opnieuw beginnen en opnieuw
Tot er iets overblijft. Ademt uit zichzelf.

Soezen wil je. Hele ovens
Gaan eraan voor je glimlacht
Naar die roze gezond blozende bollen.
Dan pas mag de pasteibakkersroom.

Volgt het waagstuk bladerdeeg.
Een eeuwig kneden, knijpen, rollen,
Vouwen uit lust en lastige liefde.
Lucht geven: dat is het moeilijkste.

Plots ontspruiten aan je twijgen
Duizend blaadjes. Klein duimpje
Heet ik, zegt het, of Madame Tatin.
En zelfs de Frangipani’s bellen aan.

Tijd voor meesterwerken denk je:
Roomsoes en bladerdeeg in en op
Elkaar tot het staat: huwelijkstaart,
Orgelpunt van oventoverkunst.

Opnieuw schatert het: sachertaart.
Jam en chocolade puur
Lijmen kinderlippen op elkaar.
Hele lepels voorschot op de hemel.

Melkwegen citroengebak, kometen
Carré confiture, staartsterren quatre
Quart, we exploderen: big bang
Van vlokken lust in cupcakes.

Je kruimelt weer vanouds
Met boter, bloem en water.
Weten dat het goed komt.
De recepten volgen later

Nog geen reacties.

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *